Het begint vaak op het punt waar de menselijke wereld en de natuur elkaar kruisen. Een 'botsing tussen mens en dier', zoals we het hier noemen. Het hulpbehoevende dier moet worden ingesloten en veilig worden 'bewaard' tot er professionele hulp geboden kan worden.

Doodsoorzaak nummer één bij interventies? Stress! Wilde dieren zijn bijzonder stressgevoelig en overlijden vaak tijdens de goedbedoelde hulpactie als er niet zorgvuldig te werk wordt gegaan. Zelf een hulpbehoevend dier gevonden? Lees hier wat je kunt doen en wat je beter juist niet kunt doen.

Het dier wordt uiteindelijk overgedragen aan Avolare, vaak met tussenkomst van een dierenambulance.

Eenmaal veilig binnengebracht in ons opvangcentrum, start de intake. Een van onze dierenartsen onderzoekt de patiënt grondig van top tot teen. Wat is er precies aan de hand? Welke zorg is er acuut nodig? Op basis van deze diagnose stellen we direct een  behandelplan op, zodat het dier exact de zorg krijgt die het nodig heeft om snel te herstellen.

Nu begint de weg naar herstel. In de revalidatiefase draait alles om medische nazorg en dagelijkse verzorging. Soms is een complexe behandeling nodig, maar vaak is rust, hoogwaardige voeding en verdere ondersteuning voldoende. 
Dieren die zich in de revalidatiefase bevinden worden gehuisvest in onze intensieve- en medium zorg ruimtes. 
Om ervoor te zorgen dat de dieren zo min mogelijk stress ervaren  hebben we een speciaal dierverzorgingssysteem ontwikkeld. Het doel: het contact en de verstoring van het dier tot een minimum beperken. We zeggen dan ook wel eens: 'Bij Avolare werk je niet mét, maar vóór de dieren.' 

Als het lichaam is genezen, volgt de voorbereiding op het uiteindelijke doel: de terugkeer naar de natuur. In deze fase verhuist het dier meestal naar een van onze buitenverblijven. Hier bouwen ze hun conditie weer op en leren ze opnieuw omgaan met de elementen, zoals wind, regen en temperatuurwisselingen. Zo worden ze fysiek en mentaal klaargestoomd voor de wildernis.

Het ultieme doel is bereikt! Het intensieve traject is succesvol doorlopen en het dier is weer volledig zelfredzaam. De transportkist gaat open en de patiënt keert terug naar waar hij hoort: de vrije natuur. Een prachtig moment waarop het dier met een gezonde, sterke start aan zijn tweede kans kan beginnen.

Een deel van de patiënten wordt uitgezet op de oorspronkelijke vindplaats. Dat is bijvoorbeeld erg belangrijk bij knobbelzwanen; zij zijn monogaam en hebben dus een partner voor het leven. We herenigen ze graag weer. Andere dieren worden op een andere geschikte plaats uitgezet. Dit is gebeurt vaak met een 'soft release'-methode. We blijven het dier dan nog enkele dagen ondersteunen op de plek van uitzetten, voor een subtiele overgang.